Fatih
Fatih is de naam gekregen in 1985 in een Gents ziekenhuis van een Turkse vader en een Vlaamse moeder. Ik ben trots op mijn naam, en hoop hem eer aan te doen met een eigen pelgrimstocht anno 21e eeuw, met het meest aangewezen wapen anno 21e eeuw – kennis – en het meest aangewezen medium anno 21e eeuw – muziek.
Een tweetal jaar geleden dropte ik een paar testnummers op myspace, op aanraden van een goede vriend.
Lerr, die destijds af en toe opnam bij Rauw en Onbesproken, was op mijn profiel gebotst en vond mijn nummers wel goed. We spraken een paar keer af en hij nam mij eens mee naar Renz zijn studio. Daar rapte ik een paar bars op een beat die aan het spelen was, ik zag een smile bij Intenz verschijnen en ja, de boot was vertrokken hé.
De liefde voor muziek was er al van jongs af aan. Nog voor ik het woord cassettedeck deftig kon uitspreken, zat ik te experimenteren met een oude radio in mijn kamer. Rond mijn 10-11 jaar kreeg ik voor het eerst iets te horen dat anders was dan voordien, het klonk nieuw en toch vertrouwd in de oren. Het was ‘Enter The Wu-Tang’ (36 Chambers), wat mij betreft trouwens nog steeds het beste en meest invloedrijke hiphopalbum ooit gemaakt is. Hiphop was al snel de liefde van mijn leven. Ik ontdekte andere artiesten zoals Nas, Biggie, Mobb Deep, Shyheim, Busta, de Alkoholiks, Talib, EPMD, The Roots, noem maar op… De grootste invloed heb ik echter ondervonden van de Franse scène, omdat ik mij als “jong manneke” enorm herkende in de situatie die ze beschreven. Groepen zoals IAM, NTM, Lunatic, Sniper, L’Skadrille, …, maar ook de artiesten van eigen bodem zoals CNN, De Puta Madre en Starflam waren als halfgoden voor mij in de “goeden ouwen tijd”.
Mijn muziek is als een vorm van zelftherapie, ik schrijf al sinds ik letters kan vormen. Ik heb altijd ‘trauma’s’ van mij afgeschreven, maar niet enkel persoonlijke problemen verwerk ik via deze weg. Zo zijn er vele zaken in de wereld, muziekwereld incluis waar ik niet mee akkoord ben en ik zal niet rusten vooraleer ik mijn ei kwijt ben. Onze maatschappij loopt over van onrecht, fouten en ziektes. Getalenteerde mensen die tegenslagen te verwerken krijgen en hierdoor opgeven of onmogelijk hun droom nog kunnen realiseren. Ik zie een verloren generatie, op zoek naar een identiteit, een uitweg… voor hen doe ik het. Wat ik breng is echt, rechtuit, niks dan de pure waarheid – en voor zover ik weet zijn er weinig die niet stiekem houden van een goede portie “met de neus op de feiten drukken”.
Mijn debuut, ‘Contradictio in Terminis’ is uitgekomen in juni 2010. Het is de bedoeling dat mensen kennismaken met de artiest bij het uitbrengen van een eerste album. Ik laat dan ook verschillende facetten van mijn persoonlijkheid aan het woord. Deze maken mij tot wat ik ben, een Contradictio in Terminis, half Turk, half Belg, de socioloog, de straatjongen, de MC, de moslim, de vriend, de vijand… Een wandelende tegenstelling die zijn stem laat horen.
